Volg ons op

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

“Samples zijn kostbaar, dus graag selectief en gericht meegeven”. Ik werk mijn nieuwe medewerkster in en druk haar op het hart de sachets en kleine tubes niet lukraak mee te geven aan klanten. Haar ogen schieten van links naar rechts, gaan een seconde bedenkelijk richting het laminaat en kijken mij vervolgens vragend aan. “Eh… wat zijn samples?”

Nadat ik haar heb uitgelegd wat dit zijn, haalt ze zichtbaar opgelucht adem en concludeert ze: ‘Oh je bedoelt proefmonsters”. Mijn nekhaar schiet als een Pavlov reactie overeind. Ik wijs naar mijn pasgeboren zoon die vrolijk naast ons in zijn wippertje zit. “Nee, het proefmonster zit daar. Die proeft een beetje van de melk en als het zijn goedkeuring krijgt drinkt hij het op, in de salon hebben we alleen samples”.

Verboden woorden en termen, het is als vloeken in de kerk. De eigenaresse van de salon waar ik ooit als leerling ben begonnen had er een broertje dood aan en verbeterde ons dan ook terecht. Thee trekt, maskers werken in, je smeert een boterham, je brengt een product op het gezicht aan. Een gewone crème bestaat niet, we werken met bijzondere producten vertel daarom ook wat de crème bijzonder maakt. Ook de term lekker verwerkt in vragen als “zal ik nog even een lekker serum aanbrengen?” irriteren haar tot op het bot, wat maakt dat serum lekker? De smaak, de geur, het resultaat? En is dat dan niet aan de klant om te bepalen of dat lekker is?

Sommige mensen weten ook alles letterlijk en figuurlijk te kleineren door het gebruik van de toevoeging “(t)je”. Maskertje, crèmepje, scrubje, nagellakje zijn naar mijn mening regelrechte dooddoeners en zeggen in feite dat we het vooral allemaal niet te serieus moeten nemen met als absolute genadeklap het woord: salonnetje. Waarmee je eigenlijk de boodschap overbrengt dat het ondernemerschap voor jouw een uit de hand gelopen hobby is.

Veel salons zouden er een goed gevulde vloekenpot aan overhouden wanneer de medewerkers voor ieder verboden woord een euro zouden moeten doneren. Ik daag jullie daarom uit, stel je persoonlijke “verboden woorden lijst” op en ga hier een maand mee aan de slag in de salon. Ben benieuwd naar de woorden en termen die jullie kwalificeren en de inhoud van de vloekenpot 😉

Dit artikel is geschreven door Daphne Neufeglise


Gerelateerde artikelen